دنيايlove

 

  

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/05/05 ساعت 12:30 موضوع | لینک ثابت

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذيرفتي! چه

 

فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو

 

خوش بودم !چه كودكانه ! همه چيزم شدي ! چه

 

زود ! به خاطره يك كلمه مرا ترك كردي ! چه

 

ناجوانمردانه ! نيازمندت شدم ! چه حقيرانه! واژه

 

غريبه خداحافظي به من آمد! چه بيرحمانه! من سوختم

 

بگذاريد و بگذريد ، ببينيد و دل نبنديد ، چشم بيندازيد

 

و دل مبازيد كه دير يا زود بايد گذاشت و گذشت

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/04/31 ساعت 16:2 موضوع | لینک ثابت

 

می دونم

 

                        زندگی پر از سواله می دونم

                                                                    رسیدن به تو خیاله می دونم

                        تو میگی یه روزی مال من میشی

                                                                      اما موندنت محاله می دونم

                        تو میگی شبا دعامون می کنی

                                                              چشمه ی چشات زلاله می دونم

                        توی آسمون سرنوشت ما

                                                                       ماه کاملم هلاله می دونم

                        تو میگی پرنده شیم بریم هوا

                                                                  غصه ی ما دو تا باله می دونم

                        چشم من پر از غم نبودنت

                                                                       دل تو پر  از ملاله می دونم

                        طاقتم دیگه داره تموم می شه

                                                                     صبر تو رو به زواله می دونم

                        اون درخت سیب آرزوهامون

                                                                     پر میوه های کاله می دونم

                        آره میری و نمی پرسی که این

                                                             دل عاشق در چه حاله می دونم

 

 

 

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/04/03 ساعت 16:1 موضوع | لینک ثابت

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

 

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

 

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

 

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/03/17 ساعت 20:11 موضوع | لینک ثابت

چقدر خوب و روشن است نمای چشم های تو

                                                               نمی رسد ستاره ای به پای چشم های تو

به ماه خیره می شوم فقط گریه می کنم

                                                              دلم که تنگ می شود برای چشم های تو

هی مرور می کنم نگاه اول تو را

                                                              اگر نمی رسد به من صدای چشم های تو

تو تا که پلک میزنی به سجده می رود دلم

                                                             به پیشگاه اعظم خدای چشم های تو

شبی خواب میشود حصارهای فاصله

                                                             آب می شود دلم به پای چشم های تو

 

 

 

آنگاه که خنده بر لبت میمیرد

                                             چون جمعه پاییز دلم میگیرد

دیروز به چشمان تو گفتم که برو

                                             امروز دلم بهانه ات میگیرد

 

 

 

روزی که دلم پیش دلت بود گرو

دستان مرا سخت فشردی که نرو

امروز که دلت به دیگری مایل شد

کفشان مرا جفت نمودی که برو 

 

 

ادبیات عشق

آرام بخش ترین کلمه : محبت

جذاب ترین کلمه : آشنایی

تلخ ترین کلمه : تنهایی

متین ترین کلمه : دوستی

پاک ترین کلمه :وجدان

زشت ترین کلمه :  خیانت

سخت ترین کلمه : جدایی

 

 

 

 

اندرزها 

لحظه ها حباب های دریای زندگی است.

امروز آینده دیروز است.

در دریای زندگی باصداقت شنا کن تا به ساحل نجات برسی.

زندگی بدون ایمان مرگ واقعی است.

عشق راه رستگاری است.

امید جوهر زندگی است.

محبت کلید فتح دلهاست.

اعتدال زمینه زیباییست.

دل جایگاه خداست آن را نشکن.

نوای نا امیدی موسیقی شکست است.

 

 

 

 گفتمش: دل می خری؟

پرسید چند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند!

خنده کرد و دل زدستانم ربود.

تا به خود باز آمدم او رفته بود.

دل زدستش روی خاک افتاده بود.

جای پایش روی دل جا مانده بود....

 

کلمه ها

مهربان ترین کلمه < مادر > است.

عبرت انگیز ترین کلمه < قبرستان > است.

بی نیاز ترین کلمه <قناعت >است.

پاک ترین کلمه < فطرت > است.

حاضر ترین کلمه <خدا > است.

تنگ ترین کلمه < فبر > است.

راستگو ترین کلمه < آینه > است.

وسیع ترین کلمه < بهشت > است.

آرام ترین کلمه < سکوت > است.

 

 

حسرت ، عشق ، معرفت

وقتی راه رفتن آموختی ، دویدن بیاموز. دویدن که آموختی، پرواز را. راه رفتن بیاموز زیرا راه هایی که می روی جزیی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند. دویدن بیاموز چون هرچیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زود باشی ، دیر.

پرواز را یاد بگیر نه برای این که از زمین جدا باشی برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان، گسترده شوی.

من راه رفتن را از یک سنگ آموختم و دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت. بادها از رفتن چیزی به من نگفتند زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند. پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند.

پرندگان نیز، پرواز را به من نیاموختند زیرا چنان در پرواز خود غرق بودن که آن را به فراموشی سپرده بودند!

اما سنگی که درد سکون کشیده بود رفتن را می شناخت و کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود دویدن را می فهمید و درختی که پاهایش در گل بود از پرواز بسیار می دانست! آنها از حسرت به درد، رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت.

وقتی راه رفتن آموختی دویدن بیاموز . دویدن که آموختی پرواز را .

راه را بیاوز زیرا هر روز باید از خودت تا خدا گام برداری . دویدن بیاموز زیرا چه بهتر که از خودت تا خدا بدوی .

پرواز را یاد بگیر زیرا باید روزی از خودت تا خدا پر بزنی.

(از نوشته های خانم عرفان نظر آهاری منفرد)

عشق چیزی است

بیشتر از هر چیزی داشتنش را دوست داریم

و بیشتر از هر چیزی دادنش را دوست داریم

و هیچ کس درنمی یابد که عشق همان چیزی است که همواره داده می شود

وپذیرفته نمی شود.

                 

 

در عشق تو هر حیله که کردم هیچ است

هر خون و جگر که بی تو خوردم هیچ است

از در تو هیچ روی درمانم نیست

درمان که کند مرا که دردم هیچ است

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/02/30 ساعت 12:32 موضوع | لینک ثابت

سلام بچه ها وای خیلی خوشحال هستم هم از اینکه در خدمت شما هستم هم تا حدود یه ماه دیگه تعطیلات میاد(خوش گذرونی و ...)و هم از دست این مدرسه ها خلاص میشیم.

آخه این یه سال واسم خیلی بد بود

---

حرف های دل من

چی بگم از زندگی که هر چی بروش می خندی پر روتر میشه آخه به قول بعضی ها بر وفق مراد نیست از همه لحاظ که فکرش رو بکنین.  حرف های نا امید کننده نمی خوام بزنم ولی چه کنم که حقیقت تلخه ؟؟؟؟ اگه هم به قول بعضی ها بیایم سیگنال مثبت به مغزمون بفرستیم یا طرف خوب قضیه رو ببینیم پس طرف دیگش چی ؟؟؟؟ به نظر من این شعار ها واسه دلخوش کردنه و البته واسه آدم های عقده ای ( دور از حضور شما) اما دیگه دیگه

 

---

 

 

 

آفتاب مهرش

            در آستان قلبم       

                            همچنان پابرجاست           

                                                 و هرگز غروب نخواهد کرد.                  

 

نوشته شده توسط بهناز وايسان در 87/02/20 ساعت 21:34 موضوع | لینک ثابت